Pazar günü annemin misafiri vardı.
Emekli bir bankacı.
Eşini kaybettikten sonra Burgazada’ya yerleşmiş, sakin bir hayat yaşıyor.
Bütün gün muhabbet ettiler ama ne muhabbet. Onlara hizmet ederken, harika sohbetlerine de eşlik ettim.
Hep birlikte eski fotoğraflara baktık, unutulmaya yüz tutmuş güzellikleri hatırlattılar bana. Sevgi, saygı ve tabii ki aşk.
Kadın çok ilginç bir şey anlattı da, onu sizlerle paylaşmak istedim.
***
Burgazada ile Heybeliada arasında Kaşık Adası vardır.
Kaşığa benzediği için bu isimle anılır.
Bankacı kadının anlattığına göre, Kaşıkadası’nda bir erkek köpek, Burgazada’daki bir dişi köpeğe aşık olmuş.
Her gün 2 kilometreye yakın yolu yüzerek geçiyor ve sevgilisiyle buluşmaya gidiyormuş.
Köpeklerin aşkı dillerde.
Burgazada bu aşkı konuşuyor.
***
“Hey gidi dünya” dedim, insanlarda olmayan aşk, köpeklerde var.
Ve bu aşka bayıldım.
İnsanlar yaşadıkça kirlenirken, hayvanların sevgisindeki temizliğe bir kez daha hayran kaldım.
Düşündüm de, hangi erkek, her gün 2 kilometre yüzerek, sevgisini gösterir?
Hangisi bir aşk için canını ortaya koyar?
İlişkilerine kurallar koyanlar, sorgusuz sualsiz sevmenin ne olduğunu bilebilir mi?
Cesaretin yerini korku alırken, yürekleriyle kürek çekecek bir erkek nerede var acaba?
***
Benim de korkularım var ama bu meselede erkek köpeğin fedakarlığından bahsediyoruz.
Bir kaşık suda sandalım batacak diye korkan erkeklere, o yüzden bu erkek köpeği örnek gösteriyorum.
Belki de benden duygularını saklayan, o korkak sevgilim için yazıyorum bunları.
Yanına gitmesem, geleceği olmayan erkek için.
***
O yüzden diyorum ki…
Bazı erkekler bu köpeğin sevgisini ödünç almalı.
Ya da “köpekler gibi seviyorum” sözünden gurur duymalı.
Eğer sevebiliyorlarsa.