Sevgi ile bağlanılan ve yaşanılan hakikatler her dem tazeliğini korur. İnsanlara zorla bazı şeyleri ancak kısa süreliğine kabul ettirmek mümkündür.
Sevginin kaynağı mükemmelliktir.
İman ile sevgi arasında yakın bir ilgi vardır. İmanın en açık tezahürlerinden biri muhabbettir. İmanda bilgi ile birlikte his de önemlidir.
İman irade zihin his ve kalple teşekkül eden vicdanda gerçekleşen bir tasdiktir. İmanın içinde muhabbet vardır. Fakat muhabbet iman için yeterli değildir.
Allah’ı bilme muhabbete vesile olur muhabbet kalbin içine nüfuz eder ve rabbani bir hüviyet kazanırsa Allah’ın lütfüyle imana dönüşür.
Bilgi iman için yeterli değildir. Sevgi ile birleşir ve marifete dönüşürse imanın yolu açılır.
Muhabbet marifetin sonucudur. Tanıyan sever seven itimat eder. İmana giden en kestirme yol sevgidir.
Sevgi iman kapısını aralar. Nefret ise imansızlığın sebebidir.
Müşrikler tanıyor takdir ediyordu. Kıskançlık sebebiyle kabullenemiyorlardı.
Tanıtmak ve bilgilendirmek kadar sevdirmekte önemlidir.
Sevgi his olduğundan diğer insanlarla etkileşim yoluyla yayılır.
Peygamber âşıklarını görme bilme sevgi çırasını yakabilir.
O halde peygamber sevgimizin ve hayranlığımızın her dem dile getirilmesi gerekir.