Ne bir sevda kaldı ne bir sevinç..
İçimde son kalan aşkıda sende tükettim..Sende göründüğün kadar iyi değildin..
Şimdi dayanmak zor bu acıya varlıkla yokluk arasında kalan sancıya…
Halbuki neler büyütmüştüm içimde..
Çok sevecektim yine ve çok sevilecektim..Geceleri soğuk ve sessiz geçmeyecekti..
Aşk ısıtacaktı gene ve aşk şarkıları mırıldanacaktım gökyüzünü seyrederek uykuya dalarken..
Nefesim mutluluktan değil acıdan kesiliyor gene..ve gene yalnız yazıyorum aşk üzerine
tüm satırlarımı…
Ama sanki harfler bile küs bana, günlerdir bi alıpta kalemi elime aşk için iki satır yazamıyorum bile…
Ruhum baştan çıkarıyor gene beni sanki dayıyor beynime silahı sev diyor sev !
Yok artık o hatta hiç kimse..kimi seveyim diyorum..
Sen sev diyor sevdikçe acı çekiyorum diyorum sadece surat asıyor..
Ne kalbim ne ruhum beni anlamıyor..
Artık sevecek takatim kalmadı..Ben iyiye dair herşeyi tükettim..
En çokta kendimi tükettim..Tanımadığım bir sürü yabancı adamla…
Onlar hiç göründükleri kadar iyi olmadılar..Yada ben onları tanıyacak kadar akıllı..
Ve aslında ben asla göründüğüm kadar güçlü olmadım..