Ne oldu anlamadım henüz…
ben kimseyi bu denli çok, bu denli yasak sevmedim…
sevdim çünkü yasaktın kalbime…kalbim yasaktı sevmelere…
artık sevgi yoktu yüreğime…yine yapamadım…

Yine en saf duygularla sevdim…şimdi ne mi olacak?
kalbimi rahat bırakacağım istediğini sevsin
nasılsa yüreğim sevdi seni eğer bir gün olurda gidersen
o atsın kendini köprülerden…

ben kimseye bu kadar uzun yazmadım bitmek tükenmek
bilmeyerek…
yazdıkça yazasım geliyor tüm gecelerim feda olsun sana…

İlk defa benimsin dedin ve ben iilk defa seninim dedim…
ilk defa farkettim sokakta oynayan çocukların haykırışlarını…
ben ilk defa hayallerin sessiz çığlıklarını dinledim…
ilk defa fark ettim yasak sevmeleri, sevişmeleri…
meğer ne güzelmiş sevmek, sevilmek…
ne güzelmiş sevdiğinin dudaklarından değil alnından öpmek…
ne güzelmiş sokakta oynayan çocukların masum gülümsemeleri…

Meğer ne çok yakışıyormuş yeşil toprağa, mavi denize,
sevda yüreğe…
meğer ne güzelmiş bir yerlerde yaşadığını bildiğin bedende özlenmek…
meğer ne kadarda güzelmiş en çok senin yanına yakıştırılmak…