Su gibi akıp gitti yıllarım Aşkı ararken bitti bütün yollarım Bom boş kaldı zamanla avuçlarım Ben hep bekledim hiç giden olmadım.
Zamana yenilmedim hep bekledim dönmeni..Aşkı buldugumdan cok emindim benım ıcın aşkın anlamı da sendin aşkı var edende.Bütün umutları koydum bir yere.Sensiz gecen her gune bır umut verdım..Bekledim .. döneceginden cok emindim..günler geciyor umutlar tükeniyordu..ben sendeydim ve senden gitmeyi hiç istemedim bu asktan vazgecmedım .. umutlarım tükenene dek..bir gün baktım ki beklemek için hiç umut kalmamış gecen zamana adamak ıcın hiç birşey yoktu elimde yinede giden olmadım..
Hazırım kendimden geçmeye aşk isterse Kelebek ömrü kadar kısa sürse Dönemem artık senin olduğun şehre Kanıyor mazim içimde öylece.
Bekledim o kısacık anı yasamayı bekledım..ama gün geldi yoruldum takatim kalmadı artık gecen zamana adayacak umudum da yoktu..O kısacık an için herşeyimi vermeye hazırdım ama olmadı sen gelmedin bende gelmeye cesaret edemedim .. Korktum belki de..seni bir baskası ile bulmaktan .. kendimi kaybetmekten korktum .. nereye baksam bir anımız canlanıyor gözümde .. içim acıyor gözlerim doluyor .. meğer en büyük bilmece ayrılık denen bu işkence .. çözebilene aşk olsun .. ben çözemedim.. yoklugunda içimi acıttı varlıgında .. ” Aşk ” dedikleri bu muydu ? Yakar kavurur .. sarıp savurur muydu ? Bizi savurduğu gibi ..!
Görmeden,duymadan mümkün mü yaşamak Ellerim dokunmadan aşk yalan mı? Gerçek mi? Sen söyle hayat.
Yaşadıklarımız gerçek miydi ? Günlerce kendime sordum bu soruyu .. cevap hep aynıydı yaşanan herşey gerçekti..Yalan olan ise senin bana olan aşkın.Bana sensiz yaşanabileceğini de öğretti bu hayat..Seni düşünmeden nasıl geçer bu zaman nasıl yaparım sensiz bilmem .. biri söylemişti .. ” Varlığına alışması kolay da yokluğuna alışmak zorluyor .. ama demişti .. ama insan herşeye de alışıyor .. ”
Şimdi ” Sen söyle hayat .. alışır mıyım zamanla bu yokluğa ”