İnsanın hayatında bazı hataları vardır bilemez o anda anlayamaz. Pişmanlıklar ve keşkelerle doludur bir çok hayat. Pişmanlıklar yeni pişmanlıkları hatalar geri dönüşü olmayan hataları doğurur çoğu zaman.
Kaç kere doluya koyarız almaz boşa koyarız dolmaz. Hepimizin olmuştur mutlaka geri getirmeyi düşündüğümüz zamanlar. İçimizde bir zaman makinesi yapıp gitmek istemişizdir geçmişe…
Yüreğimiz mutlaka büklüm büklüm burkulmuştur. Acılar çekmişizdir sebepsiz yere defalarca.
Ama yaşam devam etmektedir her şeye rağmen. Önemli olan pişmanlıkları geride bırakıp yeni güne merhaba diyebilmektir elbet. Yaşamın tüm olumsuzluklarına karşı dur diyebilmek hayatta kalabilmek buradayım işte yıkılmadım diyebilmektir.
Küçük bir çocuk olmak çoğu zaman, yeni bir oyuncak alındığında unutmak her şeyi. Tüm olumsuzlukları silmek ve sadece yeni oyuncağın tadını çıkarmaktır beklide hayat.
Belki yazın sıcağında izin dahilinde olan dondurmadan bir iki külah daha fazla koydurup bir çırpıda bitirmek ve çok geçmeden tekrar dondurma istemektir. Bir çocuğun umut penceresinden bakabilmek onun hayal dünyasına inebilmektir hayat.
Ne fırsatlar çıkar halbuki karşımıza hayatta. Ve biz pek azını değerlendiririz tabularımız pek azına onay verir yaşamın. İzin verilmeyen kısmını beklide pişmanlık olarak bir ömür taşırız beraberimizde.
Bir köpeğim vardı. Adı Gümüştü. Bazen kızardım ona uzaklaşırdı benden. Çok geçmeden çağırdığımda hiçbir şey olmamış gibi yine koşarak heyecanla kuyruğunu sallar ve gelirdi yanıma. İçinde hiç kin olmadı yaşamı boyunca. Bazen düşünürüm insanlar neden bu kadar kin beslerler birbirlerine. Konuşurlar birbirlerinin hakkında. Küçük bir köpek bile akıl ederken kin tutmamayı her şeye yeniden başlamayı biz neden onun kadar olamayız ve büyütürüz kin tohumlarını içimizde.
Yaşam bizi nerelere sürükler bilinmez. Ve bu yolda ne kadar yürümemize izin verilmiş bilinmezlik ülkesinde. Bir an varız bir an yokuz. Aslında hepimizin bir nefeslik hayatı kalmışken yüreğimize kin değil sevgi tohumlarını ekelim. Özenle sulayalım itinayla bakalım. Kucak açalım birbirimize en başta kendi yüreğimize… ve bir hastalık gibi bulaştıralım sevgiyi birbirimize. Tüm yürekleri sarsın bu muhabbet ve muhabbet koksun dünyamız.
Sevgi ve muhabbetle kalın